Het is een mooie dag en Klaas zit lekker in het zonnetje. Hij merkt dat hij in slaap valt. Dan begint hij te dromen. Hij ziet mooie dozen op een tafeltje staan. Ook ziet hij leuke dingen die hij vervolgens in een doos doet. Dan schrikt hij wakker van geschreeuw. Hij open zijn ogen en ziet Piet voor hem staan te springen.

“Klaas! Klaas!” hoort hij Piet schreeuwen.

“Ja, ja, ik hoor je, Piet..", bromt hij. “Waar is er brand?”

“Klaas!” Roept Piet. Ik heb een idee”

“Wat is je idee Piet?" vraagt Klaas.

“We moeten mooie dozen vullen met mooie spulletjes en die verkopen.” zegt Piet.

“Dat is een mooi idee Piet en ik weet al de naam voor ons winkeltje.” zegt Klaas. “We noemen het: Mystic Moon Creators.”

En zo wordt een droom en een idee van twee kleine kabouters met de namen Piet en Klaas werkelijkheid.

Klaas is op zoek naar Piet, maar kan hem niet vinden. Opeens hoort hij gerammel in het huisje van Piet. 

Klaas kijkt door het raam en ziet enorme dozen van een kabouter shop.

Hij loopt naar de deur en klopt op de deur. Maar omdat Piet de deur niet opent gaat Klaas naar binnen. Als hij eenmaal in het huisje van Piet is ziet hij een grote stapel dozen en Piet die alles weg probeert te stoppen. Klaas staat stil met zijn armen in zijn zij.

“Waar ben je mee bezig Piet?" zegt hij met zijn zware basstem.

Piet schrikt en laat een doosje vallen. De hele inhoud rolt over de grond. Piet begint te kleuren en kijkt naar de grond.

“Ik heb dit besteld voor onze ‘Mystic Moon Creators’, maar het is allemaal zo mooi dat ik ze zelf wil houden.”

Klaas schudt langzaam zijn hoofd. “Piet, Piet." zei hij. 

“Je bent weer eens ondeugend. Je weet dat dit voor de Mystic Moon Creators is. Kom, we zullen het uitzoeken, zodat alles mooi blijft voor de Mystic Moon Creators.” 

Zo gezegd, zo gedaan. Even later is het huisje van Piet weer netjes. En hij mocht van Klaas ook twee mooie dingetjes voor zichzelf houden..

Piet en Klaas zitten gezellig voor de paddestoel van Klaas.

Ze drinken een lekker bakje thee, opeens horen ze voetstappen en gepraat.

Ze kijken op en ze zien de Blauwe Fee met haar man de Grote Tovenaar aan komen lopen.

Klaas pakt gauw nog twee stoeltjes en vraagt Piet om even koffie voor de Blauwe Fee en de Grote Tovenaar te pakken. Dan begroetten ze de Blauwe Fee die er weer mooi uit ziet.

Ze draagt haar lange lichtblauwe jas en daaronder een donkerblauwe jurk met sterren. Haar mooie blonde haar is met een blauwe strik vastgebonden. Haar man is de Grote Tovenaar, hij draagt zijn mooie zwarte jas met gouden sterren. In zijn hand heeft hij een mooie staf.

Ze hebben al een poosje gepraat als de Blauwe Fee aan Piet en Klaas vraagt hoe het met Mystic Moon Creators gaat. 

Klaas vertelt ze dat ze al aankopen hebben gedaan. Maar dat ze nu nog een fotodoos moeten kopen. De Blauwe Fee kijkt de Grote Tovenaar aan en vraagt of hij de fotodoos kan toveren. En dat kan hij. Nu hebben Piet en Klaas weer iets voor de Moon Creators winkel gekregen. Nog even en dan kunnen ze van start gaan. Ze bedanken de Blauwe Fee en de Grote Tovenaar uitbundig voor het geschenk wat ze hebben gekregen.

Klaas loopt naar een duin en kijkt uit over de zee. Hij voelt zich onrustig en boos. Hij weet dat hij de energie van iemand uit het dorp heeft opgepikt. Normaal gesproken wordt hij rustig wanneer hij bij de zee is, maar vandaag blijven zijn gedachten alle kanten op schieten.

Hij weet wat hij moet doen. Rustig gaat hij rechtop zitten en zet zijn voeten stevig op de grond. Hij sluit zijn ogen en luistert naar het ritmische geluid van de golven. Langzaam brengt hij zijn gedachten tot stilte.

In zijn verbeelding ziet hij zichzelf midden in een doorzichtige bol zitten. In zijn hand houdt hij een zwarte roos. De zwarte roos staat symbool voor de boosheid die hij voelt, de boosheid die hij van de persoon uit het dorp heeft overgenomen.

Met zijn derde oog richt hij zijn aandacht op de roos en zegt zachtjes:
“Deze boosheid, opgesloten in deze roos, is niet van mij. Ik geef deze zwarte roos terug aan degene van wie deze boosheid werkelijk is.”

Langzaam ziet hij de zwarte roos van kleur veranderen. Het diepe zwart vervaagt steeds verder, totdat de roos helemaal wit is geworden. Op dat moment weet hij dat de boosheid is teruggekeerd naar degene bij wie zij hoort.

Heel langzaam verdwijnen de witte roos en de doorzichtige bol. Klaas hoort opnieuw het zachte ruisen van de zee. Hij opent zijn ogen en rekt zich even uit. Daarna staat hij op en loopt vrolijk fluitend terug naar huis, waar hij iets gaat eten en drinken.